30 jaar Terschelling in 68 pagina’s

eigen magazine maken traditie 30 jaar terschelling

Op haar 24ste ging Coby Adema (54) voor het eerst naar Terschelling om het vuurwerkgeweld met oud & nieuw te ontlopen. Voor het dertigjarig jubileum ontstond het plan om een eigen jubileumtijdschrift te maken. Een flinke klus!

De eerste keer gingen er ongeveer acht mensen mee, waaronder twee vrienden uit Friesland, waarmee ze de jaarwisseling al jaren vierde. Dat hebben ze vervolgens ieder jaar gedaan, dertig jaar lang. In de loop van de jaren zijn er in totaal 72 mensen mee geweest. Van alle leeftijden, zo ging er twee jaar geleden een baby van 1 jaar mee en iemand van 69. Toen ontstond voor het dertigjarig jubileum het plan om een jubileumtijdschrift te maken.

Hoe kwamen jullie op het idee om een jubileumtijdschrift te maken?

Coby: “Ik had eerder een tijdschrift voor mijn moeder gemaakt en zo kwamen we op het idee dat het voor het dertigjarig jubileum leuk zou zijn om een glossy te maken. Je gaat dan eens goed nadenken. Wat hebben we al die jaren gedaan? Het is haast een soort geschiedenisboek.”

68 pagina’s is niet niets. Heeft het niet ontzettend veel tijd gekost?

Anna: “Veel meer dan ik had gedacht maar het heeft er ook mee te maken wanneer je het goed vindt. We waren niet snel tevreden, vanuit het idee: als je het doet, doe het dan goed. Dertig jaar in één tijdschrift vatten is ook niet niets.”

Coby: “In totaal hebben we er twee jaar over gedaan. We hebben het wel over de tijd uitgesmeerd. Het was veel werk, maar als het er ligt ben je er toch heel trots op.”

Hoe hebben jullie het aangepakt?

Coby: “Met vier mensen als hoofdredactie hebben we eerst een inhoudsopgave gemaakt en leuke rubrieken bedacht. Dat was twee jaar geleden op Terschelling. Van groot belang voor het eindresultaat was ook dat Anna en Lieke Dijkstra in overleg met mij en Baukje Koolhaas een format en concept voor de lay-out hebben bedacht, de stijl van het tijdschrift. Van daaruit hebben we vervolgens voor ons bekende Terschellingers benaderd voor een interview, om te beginnen de fietsenverhuurder. Die was direct enthousiast en ook de Spar-winkelier vond het fantastisch. Het was voor ons heel leuk om die interviews samen met de jongere redactieleden te doen.”

Anna bevestigt: “Ik vond het inderdaad super leuk om die mensen interviewen. Daardoor hebben we toch ook weer een andere band gekregen met de Terschellingers. Dat heeft leuke momenten opgeleverd, en leuke verhalen.”

Wat is de oplage van jullie magazine?

Coby: “We hebben in totaal 28 exemplaren laten drukken. Daarvan hebben we er enkele uitgedeeld aan de Terschellingers die we hebben gesproken voor het magazine. Daar is toen ook een krantenartikel over geschreven! We hadden een officiële uitreiking georganiseerd met een hapje en een drankje. Ze kwamen allemaal, de barkeepers, de paardenboer. Heel bijzonder.”

Wat vonden ze van het tijdschrift?


Anna:
“De Terschellingers vonden het prachtig, sommigen wilden ook wel zoiets van hun leven!”

Coby: “Ze waren zeker onder de indruk, ook van kwaliteit. Het ziet er dan ook professioneel uit. Met een mooie inhoud en veel te lezen. Persoonlijk vind ik de pagina’s met het verhaal van de fietsenmaker het mooist. Dat komt ook door de prachtige foto’s die Lieke toen heeft gemaakt. Ook de cover vind ik heel mooi.”

Jullie zijn zelf dus ook tevreden?

Anna: “We zijn heel tevreden. Als we er nog meer tijd in hadden gestoken, was het vast nog mooier geworden. Hoe langer je met Jilster werkt, hoe makkelijker het gaat en hoe meer mogelijkheden je ziet. We hebben veel met foto’s gedaan, dat was soms wel stoeien. Soms was het dan handiger om een pdf te maken en die op pagina te zetten.”

Coby: “De fotopagina’s van de wandelingen zijn echt heel mooi geworden.”

Anna: “Ik vind het leuk om foto’s van vroeger te zien. Ook foto’s die ik nog nooit eerder had gezien.” Coby: “De jongere groepsleden zien het magazine ook als een mooi fotoboek, zij hadden vaak weinig foto’s.”

Wat vonden jullie handig in Jilster?

Coby: “Dat we konden samenwerken vanuit Amsterdam, Groningen, Wolfheze en Wijnjewoude (vlakbij Drachten, red.). We hebben twee werkweekenden gehad, maar verder hebben we alles online besproken.”

Anna: “Het werken in Jilster ging heel goed. Het is fijn dat je ieder vanuit je eigen huis in hetzelfde document kunt werken. In de drukte van alledag was het soms wel moeilijk om je ertoe te zetten. Dan waren die twee werkweekenden wel handig. Het was vooral aan het eind goed om een deadline te stellen, dat heb je wel nodig. Maar de puntjes op i zetten betekende nog veel werk. Gelukkig konden we een proefexemplaar bestellen, dan zie je toch wel dingen. Op papier is anders dan op scherm. De kleine details zie je dan beter.”

Hebben jullie tips voor mensen die ook een tijdschrift willen maken?

Anna: “Gewoon beginnen, maar ook voor ogen hebben wat je wilt doen. De mogelijkheden in Jilster zijn zo groot, dat het moeilijk kan zijn om keuzes te maken. Hoe wil je dat het er uitziet? De verhouding foto’s en tekst, kaders wel of niet… Probeer daar aansprekende keuzes in te maken.”

Zou je het opnieuw doen?

Coby: “Ja, ik zou het nog wel eens willen doen. Wat ik goed vind werken, is de inhoudsopgave die je kunt maken. Het is ook één geheel, met één vormgeving. Daarvoor hebben we zelf templates gemaakt. Ons tijdschrift is een écht tijdschrift geworden.”

Anna: “Ik zou het ook zeker nog een keer doen. Het kost meer tijd dan je van tevoren denkt, maar het eindproduct is zo fantastisch dat het al het werk ook wel waard is. Het is een mooi gebundeld document.”

Meer informatie: Een eigen magazine maken

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie