Spullentijdschrift voorbeeld

Een frisse start!

Voor veel mensen is de zomervakantie een periode van rust, genieten, nieuwe inzichten en energie opdoen. Het is dus ook een periode van loslaten, afsluiten, een nieuw begin, nieuwe uitdagingen. Je wilt de heerlijke rust en vrijheid van de vakantie behouden, meenemen naar het hier en nu. Ontspullen, of simpel gezegd opruimen helpt je daarbij. 

 

 

Let it go, let it go

Die oude jas, die schoenen waarvan je niet eens meer wist dat je ze had, die grote mobiele telefoon van nog maar een paar jaar geleden, een dozijn opladers maar je weet niet meer waarvan, nog in te plakken foto’s van een heel kinderleven, een stapel lieve verjaardagskaarten, boeken, pannen, toiletspullen, sieraden, kunstwerken van de kinderen, papieren, gereedschap. Welke ballast draag jij met je mee? Hoe kun je je hiervan ontdoen? Wat doe je met die oude verlovingsring van een gestrande relatie? De hanger van oma? Het horloge wat niet meer loopt? Berg je het op in een schoon laatje, of laat je het los door het te verkopen, weg te geven of te gooien?

Klik, in de kringloopkist

“Ontspullen voelt goed, maar toch wil ik mijn herinneringen vastleggen.”

Dat is helemaal niet zo gek. Spullen hebben namelijk een verhaal. Ze doen je aan een bepaalde periode denken: de tijd dat je nog studeerde, dat je kinderen klein waren… De gedachte dat je iets moet wegdoen, triggert de angst dat je daarmee ook de herinnering weggooit. Maar wegdoen betekent niet dat je je dierbare verleden te grabbel gooit. Het betekent dat je stilstaat bij wat het je heeft gebracht. Daarnaast creëert het ruimte voor spullen die je kunnen verrijken in het heden. 

Je kunt er altijd een foto van maken. Precies. Klik, in de kringloopkist. Je hebt altijd toegang tot de ‘trigger’ van die specifieke emoties. Maar je hoeft het niet meer op te ruimen, af te stoffen en te verhuizen. Maak mooie stillevens van de spullen die je wegdoet en voeg alles samen in een tijdschrift of boek. Schrijf bij ieder voorwerp waar het vandaan komt en aan wie of wat het je doet denken. Zo blijven de herinneringen tastbaar.

Liever aan de slag voor iemand anders? Lees ook het verhaal van Mevrouw Gosen.